Het is hartje zomer als we, als werkgroep, beginnen aan de voorbereiding van de viering met Ziekenzalving. Tijdens die extreem hete dagen;” als de mussen van het dak dreigen te vallen”, lijkt een viering in oktober nog heel ver weg. Toch is het nu de hoogste tijd om afspraken te maken, zoals de beschikbaarheid van de grote zaal van De Wulverhorst en van onze voorganger. De datum wordt vastgesteld op vrijdag 9 oktober.
Ons team gaat aan de slag. Na vijftien keer organiseren verloopt het allemaal gladjes.
De viering moet worden ingevuld met een passende lezing, voorbeden en gezangen.
Het Caeciliakoor belooft enthousiast haar medewerking en gaat op zoek naar een organiste.
Er worden artikelen geschreven voor onder andere Parochieblad en plaatselijke krant, posters en flyers gedrukt. Dit alles om onze doelgroep te informeren.
En dan is het voor ons afwachten hoeveel mensen zich gaan opgeven! Het zijn er rond de zestig dit jaar.
Als de dag is aangebroken zijn de mensen van de werkgroep al één uur van tevoren aanwezig.
In de Tuinzaal van de Wulverhorst wordt er flink geschoven met tafels en stoelen om de zaal voor deze gelegenheid zo goed mogelijk in te richten.
Het verrijdbare altaar wordt opgesteld en koster Kees brengt vanuit onze parochiekerk de attributen die nodig zijn voor een Eucharistieviering.
Als pastor Huub het gebouw binnenkomt slaken we een zucht van verlichting. Want wat zouden we moeten zonder onze voorganger?
Wanneer we wat water nodig hebben, blijkt dat even ervoor de waterleiding geraakt is tijdens de wegwerkzaamheden in de straat. Het hele gebouw zit zonder, wat heel moeilijk werken is voor de mensen van de verpleging en verzorging.
En hoe lost de keukenbrigade dit op?
De mensen van de Wulverhorst blijven kalm. En wij krijgen de beschikking over een fles water.
De deelnemers aan de Ziekenzalving beginnen binnen te stromen, vaak vergezeld door familieleden.
Alle mensen die deelnemen aan de Ziekenzalving krijgen een mooie corsage opgespeld en een sticker met hun voornaam erop. Zo weet pastor Huub wie er de handoplegging en de zalving willen ontvangen en kan hij de mensen aanspreken met hun voornaam. 
Tijdens de handoplegging en de zalving met olie op het voorhoofd en de handen is het doodstil in de zaal. Je merkt dat het wat doet met de mensen. Er klinkt alleen zacht orgelspel.
Bij de zalving van het hoofd bidt de priester;
Moge de Geest van God u vervullen
moge de hoop op leven doordringen in uw hart.
Bij de zalving van de handen;
Gezegend uw handen,
die hebben gegeven en ontvangen
goed en kwaad, lief en leed.
We gaan verder met de viering, ontvangen de zegen en dan is het tijd voor een kopje koffie.
Alleen….. er zijn slechts vijf kannen koffie beschikbaar voor een volle zaal met mensen.
Die kannen waren nog net gevuld voor de breuk in de waterleiding.
Het is niet anders, we doen het ermee.
Het is trouwens hoog tijd. Tafels en stoelen moeten weer op hun plaats, want de bewoners komen er al aan voor hun warme maaltijd.
We ruiken de heerlijke geur van soep. Het is de keukenploeg dus toch gelukt om te werken zonder water!
We verlaten de zaal en de warmte van ons samenzijn en voelen de wind en de regen.
Binnenkort komen we als werkgroep weer samen om alles nog even te evalueren.
Namens de Werkgroep Ziekenzalving, Henriëtte Klever
