De kracht van de rozenkrans ligt in de eenvoud en in de herhaling. Door steeds weer het Onze Vader te bidden met de tien Weesgegroeten (de ‘tientjes van de rozenkrans’), ontstaat een cadans en een soort concentratie. Hierin kun je de geheimen uit het leven van Jezus overdenken en verdiepen. Je kunt aan de ‘tientjes van de rozenkrans’ ook intenties verbinden. Mensen aan wie je je gebed hebt beloofd of noden in de wereld die je ziet, kun je zo op voorspraak van Maria aan God voorleggen. Paus Franciscus vraagt zo vaak mogelijk de rozenkrans te bidden, “omdat dit gebed helpt de aanwezigheid van Christus in ons leven te kunnen herkennen”.
Wist je dat de rozenkrans is ontstaan in kloosters, waar elke week alle 150 Psalmen werden gebeden? Voor lekenbroeders of -zusters verving men de Psalmen door het bidden van 150 maal het Onze Vader. In de middeleeuwen werd dit steeds vaker het Weesgegroet. Geleidelijk aan verbond men dit gebed met de overweging van momenten uit het leven van Jezus. Dit zijn de ‘geheimen’ van de rozenkrans. Vijf blijde geheimen hebben te maken met de geboorte van Jezus. Vijf droevige geheimen gaan over het lijden en sterven van Jezus. Vijf glorievolle geheimen staan stil bij de verrijzenis van Jezus. Vijf geheimen van het licht hebben te maken met het openbaar leven van Jezus. Deze twintig geheimen omvatten het hele leven van Jezus. Daarom wordt de rozenkrans ook wel een “samenvatting van heel het Evangelie” genoemd.
