Mijn gedachte: Mijn behoefte aan geloofsgemeenschap
In mijn vorige gedachte ben ik geëindigd met de vraag: Wat zoekt u/jij in onze geloofsgemeenschap? Nu heb ik mijn behoefte aan geloofsgemeenschap beschreven.
Wat is een geloofsgemeenschap?
Een algemene definitie van een gemeenschap is: “een groep mensen die met elkaar verbonden zijn door en zich inzetten voor gedeelde belangen, waarden, cultuur, religie, geloof, etc.”
In een geloofsgemeenschap is geloof het fundament en de verbindende factor waarmee dan een definitie van een geloofsgemeenschap vervolgens is:
- “Een geloofsgemeenschap is een groep mensen die dezelfde godsdienst of levensovertuiging aanhangt.”
Dat wij op basis van bovenstaande definitie een gemeenschap vormen is voor mij duidelijk als ik lees en zie hoeveel mensen zich met hart en ziel inzetten voor onze parochie. Maar wat zijn onze drijfveren en is geloof hetgeen wat ons bindt?
Wat is onze geloofsgemeenschap ?
Uit mijn gesprekken en uit parochiebladen blijkt bij parochianen meestal wel een onderliggend religieus/spirituele inspiratie/geloof aanwezig te zijn, maar deze zijn heel divers en verschillend van elkaar. Dit verschilt van ‘er moet iets zijn’ tot Jezus was een inspirerend mens of een vriend-figuur tot geloof in de Drie-ene God en vele tussenliggende varianten. Onze gemeenschap weerspiegelt hiermee de hedendaagse maatschappij waar de menselijke vrijheid van denken en handelen een groot goed is en het respecteren en accepteren van de gemaakte keuzes de norm en tegenwoordig bijna een vereiste is.
Dit leidt ertoe dat elke individuele geloofskeuze binnen onze gemeenschap wordt gerespecteerd en geaccepteerd. Echter met zoveel verschillende geloofsopvattingen wordt het niet alleen heel lastig om samen geloof te belijden en te beleven maar ook bijna onmogelijk om samen te groeien in geloof. Daarentegen ervaar ik wel een groeiende aandacht in onze gemeenschap om na te denken over hoe we ons geloof beleven en hoe we daar invulling aan geven. Echter dit is dan meer een bewustwording van de zelfgemaakte geloofskeuze en niet de uitleg en verdieping van wat het christelijke geloof in de kern inhoudt.
Ik bemerk dat ik het lastig vind om goed te verwoorden hoe ik onze huidige geloofsgemeenschap zie. Misschien lukt het me aan de hand van een bekende Monty Python sketch over een atletiekwedstrijd voor mensen zonder richtingsgevoel. Wat er gebeurt is dat na het startschot alle atleten met volle energie en ambitie een eigen kant op rennen en zo heel snel uit het zicht verdwenen zijn. Slechts enkele atleten blijven op de atletiekbaan en halen de finish.
Als ik dit beeld vasthoud en projecteer op onze gemeenschap dan zie ik een gemeenschap die klaar staat om alle mensen zo goed mogelijk te ondersteunen op de zelf gekozen weg en richting. De mensen worden daarbij regelmatig aangemoedigd met woorden in de strekking van “Ga je weg en weet dat God met je is”.
Mijn behoefte aan geloofsgemeenschap
Echter Jezus zegt zelf: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij. En ook ‘Nauw is de poort naar het leven en smal de weg ernaartoe en slechts weinigen weten die te vinden.’ Dus er is maar 1 weg en het is nog een smalle weg ook. Als we werkelijk een geloofsgemeenschap in Christus willen zijn, dan moeten we de mensen niet ondersteunen en bemoedigen om hun eigen weg te gaan maar bijsturen om de weg van Jezus te gaan.
Aangezien wij een katholieke geloofsgemeenschap zijn, zou wat we geloven en hoe we dat belijden in ons dagelijks leven de verbindende gemeenschappelijke factor moeten zijn. Daarbij is niet voor niets vanuit het Bisdom aangegeven dat de Catechismus van de Katholieke Kerk (CKK) het fundament is als het gaat om catechese en de verkondiging van het katholieke geloof. Dit betekent dat het geloof in de Drie-ene God en in Jezus Christus als Zoon van God en onze verlosser, onze bron van geloof moet zijn.
Dit vraagt om een geloofsgemeenschap waar uitgelegd wordt wie de Drie-ene God is, wat het koninkrijk van God echt betekent en wat de weg van Jezus naar het koninkrijk van God is. Dit betekent ook dat we, als geloofsgemeenschap, parochianen die een andere weg gaan, helpen om de enige juiste weg te vinden. Samen groeien in geloof is dan het verbindende doel en als we samen de weg van Jezus gaan, kan het niet anders dat ondersteuning van de medemens en alle andere drijfveren, een invulling geeft aan het gaan van deze weg.
Dit is in hoofdlijnen de geloofsgemeenschap die ik zoek en waar ik mij voor in wil zetten.
Wat is uw/jouw behoefte aan geloofsgemeenschap?
